حرف دل ......

در روزهای سرد زمستانی به سر می بریم و همگان شادمان از تعطیلاتی که بواسطه این برف حاصل گردیده. صدای خنده بچه ها که در کوچه برف بازی میکنند به گوش می رسد ولی آیا کسی هست به آنچه که باید فکر کند فکر کند! به آنچه که ما به بهانه آن زندگی می کنیم، می جنگیم و تلاش می کنیم. مطمئنم که فراموش کرده ایم. دیگر کسی یادش نیست که پروژه جانبازان به کجا رسیده و الان شهردار چه کسی هست و یا حتی اصلا شهردار داریم یا نه! بیایید واقع بین باشیم و بدانیم که خوابیده ایم و نمی خواهیم بیدار شویم و این از یک کاسپینی بعید است. چرا رو به افول و نابودی برویم وقتی که می توانیم به ایستیم. بله نابودی، نابودی پنهانی که ما را در بر گرفته و روز به روز ما را از آنچه که هستیم به دور می کند. زبان ما که برگرفته از وجود ماست و هزاران سال است که با ماست را داریم ترک می گوییم و متاسفانه آنرا با یک زبان دیگر جایگزین می کنیم.دریای کاسپین را که بطور بی شرمانه ای از طرف وزارت کشور دریای خزر نامیده می شود. شهرهای ما روز به روز از اصالت خویش دور شده و فقط ما دل به این خوش کرده ایم که هستیم، نه نیستم، داریم نابود می شویم. فرزندان این مملکت هر روز به بهانه کار از این دیار خارج شده و ما با افتخار می گوییم برای کار رفته است! آیا او این حق را ندارد که حداقل در شهر خود کار کند. جواب این سوال من را آن کسی که می خواهی در اسفند ماه رای بدهی باید بدهد که تویی که چند دوره نماینده من کاسپینی بودی چه کردی. بحث من فقط کار نیست. چرا گیلان نباید یک نمایشگاه بین المللی خوب داشته باشد. و اصلا چه کارهای فرهنگی شده است. یک ورزشگاه را چرا باید 11 ساله تمام کنند و چرا این همه بیکار داریم. این همه بیکار از کجا آمده اند؟! چرا در استان صنایع مادر وجود ندارد و و و ...........

نمی دانم که چگونه دل خود را برایتان باز کنم ولی این دلایل باعث شد که داد بزنم و دیدم چه بهتر جایی داد بزنم که تو هستی پس با من باش ، کاسپینی. و در این عکس زیبا تامل کن.

 

توسط راد در دوشنبه بیست و چهارم دی 1386 ساعت 5:32 | لينک |

---