بعد از مدت ها دوری از وبلاگم که بیشتر بخاطر خرابی سیستم و درسهای سنگین ترم آخر بود تصمیم گرفتم که وقتی به رشت اومدم دوباره حرفهای دلمو اینجا بنویسم، حرفهایی که پر از چراهایی است که در این مدت کوتاه بوجود اومده و به نظر میاد که جز اینجا جایی نشه این حرفها رو زد! خیلی دوست داشتم یکی به من بگه چرا پروژه ساده ای مثل جانبازان پس از دو سال  هنوز تموم نشده، پروژه ای که شنیده میشه بدلیل نقص مهندسی  باید خراب و دوباره از نو ساخته بشه ! پروژه مهم تعویض لوله های آب و فاضلاب که نکته جالبش اینه که هزینه ی اون از طرف بانک جهانی تامین میشه ولی بدلیل بی برنامگی مسولان کند پیش میره و الان هم بدلیل اختلاف بین شهرداری و اداره آب و فاضلاب متوقف شده! آخه باید به کی اینا رو گفت؟! ای مردم رشت بیاییم بیدار بشویم چشمانمان را باز کنیم و ببینیم که چگونه حقمان را ضایع می کنند. مشکل فقط اینها نیست، شهردار حرف از کلان شهر شدن رشت می زند ولی آیا واقعا این شهر امکانات یک کلان شهر رو داره که ما اونو کلان شهر اعلام می کنیم! باید واقع بین باشیم، باید اعتراف کرد که نمیشه صد متر پیاده روی درست و حسابی تو این شهر پیدا کرد، وارد هر کوچه که می شوی فقط پر از چاله هست، ورودی های این شهر هیچ کدام جذابیت خاصی ندارند که اگه مهمانی وارد این شهر شد به اون اطمینان خاطر بده که داره وارد شهر قشنگی میشه،اینها همه حرفها و کارهایی است که می زنند و می کنند و به شعور ما رشتی ها توهین می کنند.عزیزان ما رشتی هستیم ما گیلانی هستیم نباید خودمان را مثلا با شهرکرد و یا هر دهات دیگری مقایسه کنیم.جز معدود استانهای دارای پارک علم و فن آوری هستیم و این نشان دهنده هوش و استعداد ماست. اینجا گیلان است سرزمین روشن فکران، (شاید هم چوب همین مسئله را می خوریم ! ) ما لایق چنین شهری نیستیم باید آنگونه که لایقش هستیم آن را بسازیم.حق دادنی نیست و گرفتنی است. تا کی بنشینیم و حرفی نزنیم و در این اوضای بهم ریخته اقتصادی که هر کس حق خودش را به هر وسیله ای می گیرد ما نشسته ایم و منتظر اعتبار از طرف دولت عدالت محور هستیم. واسه همینه که این شهر تقریبا در پانزده سال اخیر هیچ تغییر بنیادی نکرده و فقط یکم رنگ آمیزی شده در صورتی که فقط کافیست شهرهایی که قبلا مثل رشت یک ده بزرگ بودند را با رشت مقایسه کنیم و آن وقته که تفاوت ها رو حس می کنیم.چرا نمایندگان ما فقط حکم سیاهی لشکر مجلس را دارند و از آبروی ما دفاع نمی کنند.من عاشق رشت هستم عاشق مردم و تیپ و تریپشون، ولی ای کاش یکم به جای اینکه فقط به خودمان برسیم بیاییم به زیبایی شهر خود هم بیندیشیم که وقتی مهمانی از شهر دیگر آمد نگوید که پل روگذر که هیچی یک جاده و کوچه درست و حسابی هم در این شهر وجود ندارد. بیشتر به نظر می آید که  شهر ما دچار یک خلع از افراد نخبه و تحصیل کرده می باشد که آدمهای نالایق، مسول و نماینده ما شده اند چرا اینکه ضعف مدیریت در برنامه ریزی های استان کاملا مشهود هست و ما در رادیو و تلویزیون گیلان فقط شاهد وعده و بزرگنمایی کارهایی هستیم که اصلا ارزش گفتن را ندارد و بیشتر به نظر می آید برای دهان پر کنی باشد! صنعت کشاورزی گیلان که مثلا امید ما گیلانیان به آن است از درون یک صنعت  بیمار است و وقتی وزیر کشاورزی این حرف را پس از بازدید از گیلان می زند با انتقاد تند استاندار مواجه می شود. چند وقت پیش استاندار می گفت گیلان را به بندر گردشگری تبدیل می کنیم، همه دوست دارند ولی بیاییم واقع بین باشیم اینها که دردی را دوا نمی کنه صنعت توریسم ایران چقدر مگر با توجه به اوضاع نابسامان اقتصادی ایران اشتغال و در آمدزایی دارد که ما این همه توجه خودمان را به آن معطوف کرده ایم.بهتر نیست تمام فکر و ذکر ما قطار باشد که از همه چیز مهمتر است، آخه بابا سال 90 داره میاد و ما هنوز قطار نداریم آخه بدون راه ارتباطی که توسعه ای صورت نمی گیرد.فقط کافی یک بار چرتکه بندازیم تا ببینیم چقدر عقب مانده صنعتی هستیم. بیشتر به نظر می آید که ما گیلانیان وقتی آقای احمدی نزاد در دور دوم سفرشان به گیلان آمدند به جای شعار انرژی هسته ای بگوییم : قطار، پتروشیمی ،صنایع نساجی، حمایت از کشاورزی استان، صنایع خودرو سازی،........،حق مسلم ماست!